Er is een vraag die me al een tijd bezighoudt. Gezien de beladenheid en heftigheid van de reacties heb ik het nog niet zo uitgesproken.
“Wat zou u doen Premier Rutte, Minister de Jonge, mannen en vrouwen van het OMT en alle andere betrokkenen, als jullie in de schoenen stonden van al die ondernemers, de horeca, cultuursector en alle mensen die hun baan hebben verloren? Welke beslissingen zouden jullie dan nemen?
Wat zouden jullie doen als jullie salaris en maandelijkse inkomsten er niet meer zouden zijn? Hoe zou je reageren als er van buitenaf wordt gezegd: ‘We begrijpen dat het vervelend is, maar het kan nu niet anders?’
Eerlijk, wat zouden jullie dan werkelijk doen? Alleen maar kijken naar de zorg en de cijfers? Of zouden jullie dan óók luisteren en open staan voor andere perspectieven en ideeën, omdat het water je aan de lippen staat en er iets anders moet gebeuren om hier uit te komen?”

Ik heb het gevoel, er van een afstand naar kijkend, dat men keer op keer dezelfde beslissingen neemt.

Wat is de lange termijnvisie?
Is geld, tijdelijke steun en het geven van leningen de oplossing? Wie moet het straks (terug)betalen? Bij wij komt die grote last uiteindelijk terecht? Wat is de visie ten aanzien van de zorg? Keer op keer horen en lezen we dat de druk toeneemt? Welke plannen zijn er om die druk te verminderen? Er staan nog een aantal ziekenhuizen leeg, wat wordt daarmee gedaan?
Is er, met Covid-19 in gedachte, niet iets te bedenken?

Elke dag worden er cijfers gepresenteerd ten aanzien van de (nieuwe) besmettingen en intensive care patiënten. En ja, het is aanwezig. Alleen, als we dagelijks gevoed worden met deze cijfers en alle verhalen daaromheen, dan blijft het groeien en zal de angst en stress alleen maar toenemen. Het ís verschrikkelijk. Zeker voor al die mensen die ziek zijn en die hun geliefden hebben verloren. En ook voor de zorg die hier dagelijks mee te dealen hebben.

Maar hoe zit het met al die ondernemers en ZZP-ers die door deze draconische maatregelen hun inkomsten en bestaansrecht missen? Hoe zit het met al die mensen die depressief thuis zitten? Welke impact hebben de beslissingen die nú worden genomen op de mentale en fysieke gezondheid van de honderdduizenden mensen die momenteel met hun handen in het haar zitten? Zich eenzaam en in de steek gelaten voelen. Moedeloos en uitzichtloos thuis zitten?  Die aantallen zijn vele malen hoger en de naweeën, mits er nu niet adequaat wordt gehandeld, zullen jarenlang voelbaar zijn.

Ik heb veel bewondering voor al die (horeca) ondernemers en mensen uit de cultuur die zoveel veerkracht en creatief vermogen hebben om met creatieve oplossingen te komen en plannen presenteren hoe het wél zou kunnen. Mensen die niet uit het veld lijken te slaan. Maar net als een elastiekje, als je er te lang aan blijft trekken, knapt het een keer.

Kabinet, OMT, wijze mannen en vrouwen, als je elke keer hetzelfde blijft doen, zal je hetzelfde resultaat bereiken. Stel je nu eens voor dat alles wat jullie lief is én jullie salaris word je afgenomen, zou je dan nog steeds dezelfde beslissingen nemen?
Zou je dan echt alleen naar de zorg kijken, of ga je dan kijken naar een breder perspectief en heb je het lef om nieuwe dingen te proberen?

“We cannot solve our problems with the same thinking we used when we created them.”
– Albert Einstein –

 

Word de Leading Lady van je leven, werk en business.

?Laat je inspireren en schrijf je in voor de nieuwsbrief.
Shares

Pin It on Pinterest

Shares