Selecteer een pagina

Met plezier en verwondering kijk ik naar de ontwikkeling van mijn 6-jarige kleindochter Mila. Ze wil op dit moment niets liever dan leren schrijven en lezen. Geen stukje papier is meer veilig in ons huis. Ze heeft een duidelijk doel voor ogen:

Leren schrijven en lezen.

Uitermate geconcentreerd worden de letters op papier gezet. Vorm of grootte, daar wordt nog niet naar gekeken. Af en toe krijg ik de vraag:
“Omaatje, welke letter moet ik nu schrijven?”  Ik vertel het haar, waarop zij even later verontwaardigd antwoord: “Dat kan ik niet. Dat is moeilijk.”
“Jawel lieverd, je kunt het wel. Het vraagt alleen geduld, veel oefening en volharding”.
Ze zucht en pruttelt een beetje, maar gaat weer verder. In mijn nopjes kijk ik naar het eindresultaat en de bijzondere opdracht die zij zichzelf deze keer heeft gegeven. Het schrijven van de titel van mijn boek ‘Op hoge hakken in Afrika’ inclusief de zelf verzonnen ondertitel:

Dit gaat over mijn oma. Dit kot (jawel, we leren ook door fouten te maken) uit Afrika.

Het tafereel en de uitkomst zette me aan tot nadenken. We kunnen zoveel leren door naar kinderen te kijken en ons te spiegelen. Zonder dat zij het zich bewust zijn, geven ze ons waardevolle lessen mee die we kunnen toepassen in ons eigen leven.
Mila wil iets nieuws leren, maar stuit ook op weerstand omdat het niet gemakkelijk is.

Stel dat ze zou stoppen met oefenen?
Stel dat ze zou zeggen: “Omaatje gooi het maar weg. Het ziet er niet uit. Niemand mag het zien want het is niet perfect en binnen de lijntjes.”
Kun jij je voorstellen dat ze dat zou doen? Het tegendeel is waar. Vol trots en zonder gêne laat zij al haar knutselwerk, krabbels en tekeningen zien.
Wat maakt dat wij kinderen continue aanmoedigen om te volharden en dat ze dingen moeten afmaken zodra ze aan iets beginnen, terwijl we in ons eigen leven met allerlei excuses komen waarom het niet lukt?! Ik betrap mezelf er ook op hoe snel dit mechanisme erin sluipt en hoe belangrijk het is om keer op keer in de spiegel te kijken en verantwoordelijkheid te nemen.

Stel dat je dit ongedwongen ‘kinds-zijn-principe’ zou toepassen in je leven?
In de zin van: Weten wat je wilt, ervoor gaan, doorzetten – ook als het tegenzit -, oefenen, imperfectie en buiten de lijntjes kleuren omarmen en trots zijn op het eindresultaat. Hoe zou je leven er dan uit zien?
Stel dat je dit ongedwongen ‘kinds-zijn-principe' zou toepassen in je leven? Klik om te Tweeten
Herken jij je hierin, of kan je team een Red Power boost gebruiken? Kijk dan hier wat ik voor jou kan betekenen.

Ignite Your Red Power, alles wat je nodig hebt, zit al in jou!

Pin It on Pinterest

Shares
Share This